Dag 7: Karanga camp naar Barafu camp (basecamp)

We zijn vanmiddag aangekomen in het basecamp, na een wandeling van ongeveer 3 - 4 uur vanaf Karanga kamp. De tocht vandaag ging steil omhoog, vervolgens weer wat naar beneden en tot slot weer omhoog. We hebben eten gekregen en proberen nog wat te slapen, maar het lukt niet echt in dit kamp op 4650 meter. We kunnen Uhuru Peak bijna aanraken, nog maar 1250 meter (7 uur) omhoog. Oef!

We proberen onszelf wat op te peppen (vooral ik ben wat neerslachtig). Zoals onze gids John zegt: 'Motivate yourself'. De hoogte doet rare dingen met je. Zelfs kleine dingetjes als een veter strikken lijken van te voren een onmogelijk zware taak, waar je je minutenlang voor moet opladen.

Martijn heeft een zwaar onstoken schouder, gelukkig hebben we extra Dyclofenac gevonden. Ik ben inmiddels begonnen met hoogteziektemedicijnen (Diamox), achteraf had ik het toch graag preventief in willen nemen.

Om 22:00 uur vanavond worden we gewekt met thee (als ik eraan denk moet ik al bijna overgeven..) en biscuits en om 23:00 uur starten we.

De verwachting is, als het ons lukt, dat we tegen 6 uur boven zijn. Dan nog drie uur naar beneden, even weer rusten en verder naar Mweke Camp op 3100 meter.


Even weer stoppen om wat te drinken, we kunnen de top bijna aanraken!


Assistent-gids Daniel en gids John Minja


Aangekomen in Barafu camp


We proberen nog wat te eten, maar dat lukt niet echt

Dag 6: Barranco camp (3900m) - Karanga camp (3950m)

We zijn inmiddels alweer een tijdje in het voorlaatste kamp op 3950 meter. Morgen staat er nog een korte klim naar het basecamp op het programma, vanwaar we morgenavond de beklimming starten. We hebben een ontzettend mooie wandeling achter de rug, over de zogenaamde 'Breakfast Wall'. Dat gaat steil omhoog, en je hebt hier zowel je handen als je voeten nodig om hier tegenop te komen. Ontzettend genoten hiervan.

Vooral ik had vandaag problemen met de hoogte, maar alles is nu weer ok. Ik werd vanmorgen rond 5 uur wakker, en vernam ineens hoe misselijk ik was. Ik moest de hele tijd overgeven. Van de gids heb ik toen water gekregen met limoen erin (schijnt goed te zijn tegen misselijkheid) en nog water met een blok glucose erin. Al met al heb ik alles toen binnengehouden, maar het is niet leuk om onder dwang te moeten drinken (gids: 'drink! drink! drink till you vomit!'). We zijn daarom vanmorgen wat later vertrokken, want we konden pas vertrekken als ik mijn vochttekort weer had aangevuld.

We hebben heel veel zin in de beklimming van morgenavond, maar het is tot nu toe wel zwaarder dan gedacht. Slecht eten, slecht slapen, tegen je zin in moeten drinken/eten, hoofdpijn tijdens het lopen, na 1 stap buiten adem zijn. Dit alles voel je wel na een paar dagen!

Verder is de stemming hartstikke goed. We hebben een hele leuke gids en vriendelijke rest van de crew (13 man totaal!). Ze doen verwoede pogingen om ons Swahili te leren, maar dat blijft nog niet echt hangen, zal wel door het zuurstoftekort komen ;)

Er is nergens wasgelegenheid, mijn haar is inmiddels lichtbruin (zo vet is het..) we hebben ons voorgenomen om terug bij het hotel gelijk in het zwembad te springen!

Verder zitten hier veel muizen :( Niet echt mijn ding, zeker niet omdat ze formaat rat zijn. De gids legt nog steeds bij ieder beest geduldig uit welke soort het is, maar ik ben dan vaak allang weg!

Ik hoop dat ik overmorgen (3-4 uur 's nachts Nederlandse tijd) goed nieuws heb!


De beruchte breakfast wall


Onze gids John Minja bij Karanga Camp


We komen steeds dichterbij de top...